Plan wynikowy do realizacji informatyki 
w szkole ponadgimnazjalnej w zakresie rozszerzonym
opracowany na podstawie podręcznika
Grażyna Koba, Informatyka dla szkół ponadgimnazjalnych. Zakres rozszerzony, MIGRA, Wrocław 2013

Autor: Grażyna Koba
W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych dokonano przydziału godzin na poszczególne zajęcia edukacyjne. W czwartym etapie edukacyjnym informatykę w zakresie rozszerzonym należy realizować w wymiarze co najmniej 180 godzin, przy założeniu, że uczniowie zrealizowali informatykę w zakresie podstawowym.
Przedstawiam propozycję planu wynikowego, w którym informatykę w zakresie rozszerzonym można realizować w wymiarze 180 godzin:
Klasa II – 100 godzin
Klasa III – 80 godzin. 

Klasa II

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	
Temat 1. Algorytmika i programowanie – usystematyzowanie wiadomości – 5 godz.	
Nr lekcji	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
1.	Stosowanie podejścia algorytmicznego do rozwiązywania problemów	Przedstawia algorytm liniowy w postaci listy kroków.
Zna podstawowe zasady graficznego prezentowania algorytmów: podstawowe rodzaje bloków, ich przeznaczenie i sposoby umieszczania w schemacie blokowym.
Potrafi narysować schemat blokowy algorytmu liniowego.	Przestrzega zasad zapisu algorytmów w zadanej postaci (notacji).
Stosuje poznane metody prezentacji algorytmów w opisie zadań (problemów) z innych przedmiotów szkolnych oraz różnych dziedzin życia.	Temat 1. z podręcznika 
(str. 12-14);
ćwiczenia 1-4 (str. 13-14);
zadania 1. i 2. (str. 22);
zadanie domowe
pytania 1-4 (str. 21);
zadanie 6. (str. 22);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
1) analizuje, modeluje i rozwiązuje sytuacje problemowe z różnych dziedzin;
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
3) formułuje przykłady sytuacji problemowych, których rozwiązanie wymaga podejścia algorytmicznego i użycia komputera;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;	
1.					Formy pracy: krótkie wprowadzenie, praca z podręcznikiem; ćwiczenia.		
2.	Tworzenie prostego programu komputerowego	Wyjaśnia pojęcia: program komputerowy, język programowania, program wynikowy, kompilacja, translacja, interpretacja.
Potrafi napisać prosty program, wyświetlający napis na ekranie monitora. Potrafi go skompilować i uruchomić.	Potrafi samodzielnie posłużyć się kompilatorem danego języka. 
Potrafi wskazać i poprawić błędy w programie.	Temat 1. z podręcznika 
(str. 14-17);
ćwiczenia 5-6 (str. 17);
zadanie domowe
pytania 5-8 (str. 21-22);		
				Formy pracy: krótkie wprowadzenie, praca z podręcznikiem; ćwiczenia.		
3-4	Zapisywanie algorytmu liniowego w postaci programu komputerowego	Omawia strukturę programu w wybranym języku programowania. Realizuje przykładowy algorytm liniowy w wybranym języku programowania. 
Wykonuje program i testuje go, podstawiając różne dane.	Samodzielnie pisze program realizujący algorytm liniowy.	Temat 1. z podręcznika (str. 17-21);
ćwiczenia 7-9 (str. 21);
zadanie 3. (str. 22);
zadanie domowe
pytania 9-14 (str. 22);
zadania 4. i 8. (str. 22);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
5.	Rozwiązywanie zadań	Zna sposób deklarowania zmiennych.
Wie, w jaki sposób wprowadzić dane i wyprowadzić wyniki. Stosuje instrukcje przypisania.
Pisze programy realizujące algorytmy liniowe na podstawie listy kroków.	Samodzielnie pisze program komputerowy w wybranym języku programowania.	Temat 1. z podręcznika (str. 12-22);
zadania 5. i 7. (str. 22);
zadanie domowe
zadanie 9. (str. 22);
dla zainteresowanych 
zadanie 10. (str. 22);		
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem; ćwiczenia.		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	

Temat 2. Zapisywanie w wybranej notacji algorytmów z warunkami i iteracyjnych – 6 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
6.	Algorytmy z warunkami	Korzystając z przykładu, zapisuje algorytm z warunkami w postaci listy kroków.
Potrafi narysować schemat blokowy algorytmu z warunkami.
Zna i stosuje instrukcję warunkową.	Porównuje postać i sposób działania instrukcji warunkowych w dwóch językach programowania. 
Zapisuje samodzielnie algorytm z warunkami w postaci programu komputerowego.	Temat 2. z podręcznika (str. 23-27);
ćwiczenia 1-7 (str. 24-26);
zadanie domowe
pytania 1. i 2. (str. 36);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej 
i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
6) ocenia własności rozwiązania algorytmicznego (komputerowego), np. zgodność ze specyfikacją, efektywność działania;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
11) opisuje podstawowe algorytmy 
i stosuje:
f) algorytmy badające własności geometryczne – sprawdzanie warunku trójkąta;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne 
i warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
7.	Algorytm sprawdzania warunku istnienia trójkąta	Zna i omawia warunek istnienia trójkąta.
Potrafi zapisać warunek złożony.
Buduje schemat blokowy algorytmu sprawdzania warunku trójkąta.
Korzystając z przykładu, zapisuje algorytm sprawdzania warunku istnienia trójkąta; stosuje warunek złożony.	Korzystając z dodatkowych źródeł, znajduje inny, niż podany w podręczniku, sposób sprawdzenia, czy z danych trzech odcinków można zbudować trójkąt. Zapisuje ten algorytm w postaci programu komputerowego.	Temat 2. z podręcznika (str. 27-28);
ćwiczenia 8-10 (str. 27-28);
zadanie domowe
zadanie 1. (str. 37);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem; ćwiczenia.		
8.	Algorytm z warunkami zagnieżdżonymi	Analizuje listę kroków i schemat blokowy algorytmu z warunkami zagnieżdżonymi, testując go dla wybranych danych.
Korzystając z przykładu, zapisuje w postaci programu algorytm z warunkami zagnieżdżonymi.	Zapisuje w postaci programu algorytm z warunkami zagnieżdżonymi.	Temat 2. z podręcznika (str. 28-30);
ćwiczenia 11-14 (str. 29-30);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i z CD; ćwiczenia.		
9.	Algorytm iteracyjny	Zna pojęcie iteracji i rozumie pojęcie algorytmu iteracyjnego. Podaje przykłady.
Analizuje listę kroków i schemat blokowy algorytmu iteracyjnego, testując go dla wybranych danych.
Zna i stosuje instrukcję iteracyjną for w wybranym języku programowania.
Zapisuje w postaci programu wybrany algorytm iteracyjny.	Porównuje postać i działanie instrukcji iteracyjnej for w dwóch językach programowania.
Zapisuje w postaci programów algorytmy iteracyjne. 	Temat 2. z podręcznika (str. 30-34);
ćwiczenia 15-18 (str. 31-34);
zadanie domowe
zadanie 2. (str. 37);
dla zainteresowanych
zadanie 6. (str. 37);
Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i z CD; ćwiczenia.		
10.	Pętle zagnieżdżone	Analizuje listę kroków i schemat blokowy algorytmu z pętlą zagnieżdżoną, testując go dla wybranych danych.
Ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu.
Zapisuje w postaci programu wybrany algorytm z pętlą zagnieżdżoną.	Zapisuje w postaci programów algorytmy iteracyjne z pętlą zagnieżdżoną. Wie, kiedy należy zastosować pętlę zagnieżdżoną.
Zapisuje programy w czytelnej postaci – stosuje wcięcia, komentarze.	Temat 2. z podręcznika (str. 34-36);
ćwiczenie 19. (str. 36);
zadanie 3. (str. 37);
pytania 3-5 (str. 36);
dla zainteresowanych
zadanie 7. (str. 37);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i z CD; ćwiczenia.		
11.	Rozwiązywanie zadań	Zapisuje w postaci programów komputerowych algorytmy z warunkami i iteracyjne.
Poprawnie deklaruje niezbędne zmienne.	Wskazuje podobieństwa i różnice dotyczące tworzenia programów zapisanych w różnych językach programowania; wyjaśnia działanie instrukcji warunkowych i iteracyjnej for oraz sposób deklaracji zmiennych.	Temat 2. z podręcznika (str. 23-34);
zadania 4. i 5. (str. 37);
dla zainteresowanych
zadania 8. i 9. (str. 37);		
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem i z CD; ćwiczenia.		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	
Temat 3. Stosowanie procedur i funkcji w językach programowania – 8 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
12-15	Procedury i funkcje w wybranym języku programowania	Wymienia i omawia modele programowania.
Wyjaśnia, czym różni się programowanie zstępujące od wstępującego.
Wie, na czym polega programowanie strukturalne.
Definiuje procedury i  funkcje bez parametrów i z parametrami oraz stosuje je w programach.	Omawia sposoby definiowania funkcji w językach Pascal i C++. Wskazuje podobieństwa i różnice.
Sprawnie definiuje i stosuje procedury i funkcje w programach.	Temat 3. z podręcznika (str. 36-47);
ćwiczenia 1-8 (str. 41-47);
zadanie domowe
pytania 1-5 (str. 53);
zadanie 1. str. 53);
dla zainteresowanych
zadanie 9. (str. 54);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
6) ocenia własności rozwiązania algorytmicznego (komputerowego), np. zgodność ze specyfikacją, efektywność działania;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
13) stosuje metodę zstępującą 
i wstępującą przy rozwiązywaniu problemu;
15) stosuje zasady programowania strukturalnego […] do rozwiązywania problemu;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne 
i warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
16.	Zasięg zmiennej	Wie, co to jest zasięg zmiennej.
Wyjaśnia pojęcia zmienna lokalna i zmienna globalna.
Deklaruje odpowiednio zmienne lokalne i globalne w programach.
Wyjaśnia, na czym polega przesłanianie zmiennych.	Wie, jakie znaczenie ma zasięg zmiennej.
Potrafi, na przykładzie programu utworzonego według własnego pomysłu, wyjaśnić różnice w stosowaniu zmiennych lokalnych i globalnych, omówić zasięg zmiennych i przesłanianie zmiennych.	Temat 3. z podręcznika (str. 47-49);
ćwiczenia 9. i 10. (str. 48-49);
zadanie 2. lub 3. (str. 53);
zadanie domowe
zadanie 4.(str. 53);
dla zainteresowanych
zadanie 10. (str. 54);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
17.	Sposoby przekazywania parametrów	Potrafi zapisać procedurę lub funkcję, w której parametry przekazywane są przez wartość.
Potrafi zapisać procedurę lub funkcję, w której parametry przekazywane są przez zmienną (przez referencję).	Omawia na wybranym przez siebie przykładzie różnicę pomiędzy przekazywaniem parametrów przez zmienną i przez wartość w procedurach i funkcjach.
Potrafi samodzielnie dobrać sposób przekazywania parametrów, zależnie od zadania.	Temat 3. z podręcznika (str. 50-53);
ćwiczenia 11-12 (str. 51-52);
zadanie 7. (str. 54);
zadanie domowe
pytania 6-8 (str. 53);
zadanie 6. (str. 54);
dla zainteresowanych
zadanie 11. (str. 54);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
18-19	Rozwiązywanie zadań	Rozumie zasady postępowania przy rozwiązywaniu problemu metodą zstępującą.
Definiuje procedury i funkcje i stosuje je w programach. 	Tworzy własne programy, definiując potrzebne procedury i funkcje.
Przedstawia własny program w innym niż strukturalne modelu programowania.
Korzysta z dodatkowej literatury fachowej.	Temat 3 z podręcznika (str. 38-54);
zadania 5. i 8. (str. 53-54);
dla zainteresowanych
zadanie 12. (str. 54);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	

Temat 4. Stosowanie tablic i łańcuchów w programowaniu – 8 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
20.	Zasady programowania i typy danych 
w językach programowania	Zna podstawowe zasady programowania w dobrym stylu. Stosuje wybrane zasady.
Potrafi przedstawić klasyfikację typów danych w wybranym języku programowania. Rozróżnia struktury danych: proste i złożone. Podaje przykłady.
Wie, na czym polega dobór struktur danych do algorytmu. 	Stosuje podstawowe zasady programowania w dobrym stylu.
Przedstawia klasyfikację typów danych w dwóch językach programowania. Omawia szczegółowo podzbiory typu całkowitego i rzeczywistego, podając zakres, zajętość pamięci i nazwę typu.	Temat 4. z podręcznika (str. 55-59);
ćwiczenia 1. i 2. (str. 57-58);
zadanie domowe
pytania 1-3 (str. 70);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
10) stosuje podejście zachłanne w rozwiązywaniu problemów;
11) opisuje podstawowe algorytmy i stosuje: 
g) algorytmy na tekstach – sprawdzanie, czy dany ciąg znaków tworzy palindrom, anagram;
12) projektuje rozwiązanie problemu (realizację algorytmu) i dobiera odpowiednią strukturę danych;
14) dobiera odpowiednie struktury danych do realizacji algorytmu […];
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia 
i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
24) dobiera najlepszy algorytm, odpowiednie struktury danych
 i oprogramowanie do rozwiązania postawionego problemu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
1.					Formy pracy: dyskusja, praca 
w grupach (każda grupa opracowuje inne zagadnienie), ćwiczenia.		
21.	Stosowanie tablic	Zna pojęcia: tablica, zmienna indeksowana. 
Deklaruje typ tablicowy w wybranym języku programowania.
Wczytuje i wyprowadza elementy tablicy. Definiuje odpowiednie procedury lub funkcje.
Potrafi zastosować tablicowy typ danych w zadaniach.	Omawia podobieństwa i różnice w definiowaniu tablic w dwóch różnych językach programowania.
Wie, w jaki sposób zadeklarować tablicę dwuwymiarową. 
Stosuje w programach tablice jednowymiarowe i dwuwymiarowe, odpowiednio dobierając określoną strukturę danych (tu: rodzaj tablicy) do algorytmu.	Temat 4. z podręcznika (str. 59-62);
ćwiczenia 3. i 4. (str. 61-62);
zadanie domowe
pytania 4. i 5. (str. 70);
zadanie 1. (str. 70);
dla zainteresowanych
zadanie 17. (str. 71);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
22.	Praca z danymi tekstowymi	Deklaruje typ łańcuchowy w wybranym języku programowania.
Wprowadza dane tekstowe.
Potrafi zastosować łańcuchowy typ danych w zadaniach.	Omawia podobieństwa i różnice w definiowaniu łańcuchów w dwóch różnych językach programowania.
Potrafi zastosować łańcuchowy typ danych w trudniejszych zadaniach.	Temat 4. z podręcznika (str. 62-63);
ćwiczenie 5. (str. 63);
zadanie 3. (str. 70);
zadanie domowe
pytania 6. i 7. (str. 70);
zadanie 2. (str. 70);
dla zainteresowanych
zadania 12. i 13. (str. 71);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
23-24 	Algorytmy na tekstach	Zna wybrane algorytmy na tekstach: tworzenie anagramów, zliczanie znaków w tekście, sprawdzanie, czy dany ciąg jest palindromem. 
Zna instrukcję wyboru i stosuje ją do zapisania w postaci programu algorytmu zliczania znaków w tekście.
Korzystając z przykładów opisanych w podręczniku, zapisuje wybrane algorytmy na tekstach 
w postaci programów komputerowych.	Pisze trudniejsze programy realizujące algorytmy na tekstach, np. wypisuje wszystkie palindromy z danego tekstu.
Zna trudniejsze algorytmy na tekstach, np. szukanie wzorca w tekście. Potrafi zapisać je w języku programowania.
Rozwiązuje przykładowe zadania z olimpiady informatycznej,  w których należy zastosować algorytmy na tekstach.	Temat 4. z podręcznika (str. 64-69);
ćwiczenia 6-12 (str. 65-69);
zadanie domowe
zadania 4. i 5. (str. 70);
dla zainteresowanych
zadania 14. i 15. (str. 71);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
25-26	Rozwiązywanie zadań	Tworzy programy, dobierając odpowiednie struktury danych do programu.
Deklaruje tablice jednowymiarowe i łańcuchy. Stosuje instrukcje wyboru.
Zapisuje algorytmy na tekstach w postaci programu komputerowego.	Dobiera najlepszy algorytm i odpowiednie struktury danych do rozwiązania postawionego problemu.
Deklaruje tablice dwuwymiarowe.
Rozwiązuje przykładowe zadania z olimpiady informatycznej, w których należy zastosować algorytmy na tekstach.	Temat 4. z podręcznika (str. 55-71);
zadania 6-9 (str. 70);
zadanie domowe
zadania 10. i 11. (str. 70);
dla zainteresowanych
zadania 16, 18-21 (str. 71);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
27.	Sprawdzian			Tematy 1-4 z podręcznika;
przykładowy sprawdzian z CD dla nauczyciela lub test elektroniczny ze strefy nauczyciela nauczyciel.migra.pl 		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	

Temat 5. Iteracyjna realizacja wybranych algorytmów – 9 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
28-29	Przykłady algorytmów, w których liczba kroków iteracji nie jest z góry określona	Zna postać i działanie instrukcji iteracyjnej while w języku Pascal lub C++ i stosuje ją w tworzonych programach komputerowych.
Zna postać i działanie instrukcji iteracyjnej repeat w języku Pascal lub do w języku C++ i stosuje ją w tworzonych programach komputerowych.	Potrafi samodzielnie zastosować odpowiedni rodzaj instrukcji pętli w tworzonym programie.
Omawia podobieństwa i różnice w działaniu wszystkich omówionych instrukcji pętli w dwóch różnych językach programowania.	Temat 5. z podręcznika (str. 72-74);
ćwiczenia 1. i 2. (str. 73-74);
zadania 1. i 2. (str. 86);
zadanie domowe
pytanie 1. (str. 86);
zadanie 3. (str. 86);
dla zainteresowanych
zadanie 18. (str. 87);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej 
i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
6) ocenia własności rozwiązania algorytmicznego (komputerowego), np. zgodność ze specyfikacją, efektywność działania;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
8) posługuje się metodą "dziel 
i zwyciężaj" w rozwiązywaniu problemów;
10) stosuje podejście zachłanne 
w rozwiązywaniu problemów;
11) opisuje podstawowe algorytmy 
i stosuje: a)  algorytmy na liczbach całkowitych – iteracyjna […] realizacja algorytmu Euklidesa, iteracyjne […] obliczanie wartości liczb Fibonacciego, wydawanie reszty metodą zachłanną;
b) algorytmy wyszukiwania 
i porządkowania (sortowania) – jednoczesne znajdowanie największego i najmniejszego elementu w zbiorze: algorytm naiwny i optymalny, 
c) algorytmy numeryczne – obliczanie wartości wielomianu za pomocą schematu Hornera;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne 
i warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia 
i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
30.	Zastosowanie funkcji w algorytmach iteracyjnych	Zna i opisuje algorytm znajdowania minimum n liczb i algorytm obliczania silni. Potrafi zaprezentować te algorytmy 
w postaci schematów blokowych.
Stosuje funkcje w zapisie w/w algorytmów iteracyjnych w postaci programów.	Podaje zastosowania algorytmu znajdowania minimum lub maksimum z n liczb 
w rozwiązywaniu różnych zadań – także z innych przedmiotów i życia codziennego.
Sprawnie definiuje i stosuje funkcje w tworzonych programach.	Temat 5. z podręcznika (str. 75-78);
ćwiczenia 4-7 (str. 76-78);
zadanie domowe
ćwiczenie 3. (str. 75)
pytanie 2. (str. 86);
zadanie 8. (str. 87);
dla zainteresowanych
zadanie 14. (str. 87);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
31.	Algorytm Euklidesa – realizacja iteracyjna	Zna iteracyjną postać algorytmu Euklidesa – w wersjach z odejmowaniem i z dzieleniem.
Rysuje schematy blokowe algorytmu Euklidesa – dla obydwu wersji. 
Zapisuje algorytm Euklidesa 
w postaci programu w wybranym języku programowania.	Potrafi omówić różne zastosowania algorytmu Euklidesa, m.in. do obliczania NWW dwóch liczb, do dodawania ułamków zwykłych. 
Pisze programy komputerowe, w których pokazuje w/w zastosowania algorytmu Euklidesa.	Temat 5. z podręcznika (str. 78-80);
ćwiczenia 8-10 (str. 78-80);
zadanie domowe
pytania 3. i 4. (str. 86);
zadanie 9. (str. 87);
dla zainteresowanych
zadanie 15. (str. 87);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
32.	Jednoczesne znajdowanie największego i najmniejszego elementu 
w zbiorze	Potrafi omówić algorytm naiwny i optymalny znajdowania największego i najmniejszego elementu w zbiorze. Zna metodę „dziel i zwyciężaj”. 
Określa liczbę porównań w algorytmie naiwnym i optymalnym znajdowania największego i najmniejszego elementu w zbiorze. Porównuje otrzymane wyniki. Omawia ich iteracyjną realizację i potrafi przedstawić jeden z nich 
w wybranej notacji.	Pisze trudniejsze programy komputerowe, w których wykorzystuje algorytm znajdowania największego i najmniejszego elementu w zbiorze
Korzystając z dodatkowych źródeł, wyszukuje informacje o zastosowaniu metody „dziel i zwyciężaj”. Pisze program według własnego pomysłu pokazujący zastosowanie metody „dziel i zwyciężaj”.	Temat 5. z podręcznika (str. 80-81);
ćwiczenia 11. i 12. (str. 80-81);
zadania 10. i 11. (str. 87);
zadanie domowe
pytania 5-7 (str. 86);
dla zainteresowanych
zadanie 13. (str. 87);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
33.	Liczby Fibonacciego i schemat Hornera – realizacja iteracyjna	Zna algorytm generowania liczb Fibonacciego.
Zna wzór na obliczanie n-tej liczby Fibonacciego.
Omawia zastosowanie schematu Hornera do obliczania wartości wielomianu.
Omawia iteracyjną realizację w/w algorytmów i potrafi przedstawić jeden z nich w wybranej notacji.	Wyjaśnia ciekawostki związane z liczbami Fibonacciego, m.in. czym jest złoty podział.
Pisze program realizujący algorytm obliczania wartości wielomianu według schematu Hornera.	Temat 5. z podręcznika (str. 82-84);
ćwiczenia 13-15 (str. 82-84);
zadanie 12. (str. 87);
zadanie domowe
pytania 8. i 9. (str. 86);
ćwiczenie 16. (str. 84);
dla zainteresowanych
zadanie 21. (str. 88);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
34.	Wydawanie reszty metodą zachłanną	Wie, co to jest algorytm zachłanny.
Potrafi wyjaśnić, na czym polega wydawanie reszty metodą zachłanną.
Zapisuje algorytm wydawania reszty metodą zachłanną w postaci listy kroków i prezentuje graficznie w postaci schematu blokowego.	Zapisuje algorytm wydawania reszty metodą zachłanną w postaci programu komputerowego.	Temat 5. z podręcznika (str. 84-85);
ćwiczenie 17. (str. 85);
zadanie domowe
pytanie 10. (str. 86);
dla zainteresowanych
zadanie 17. (str. 87);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
35-36	Rozwiązywanie zadań	Zapisuje poznane algorytmy iteracyjne w wybranej notacji. 
Definiuje odpowiednie funkcje, dobiera struktury danych. Dba 
o stosowanie podstawowych zasad programowania.	Zna trudniejsze algorytmy, np. trwałego małżeństwa, problem ośmiu hetmanów, algorytm znajdowania liczb bliźniaczych. Potrafi zapisać je w języku programowania.	Temat 5. z podręcznika (str. 72-88);
zadania 4, 5, 6, 7 (str. 87);
dla zainteresowanych
zadania 16, 19. i 20. (str. 87-88);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	

Temat 6. Rekurencyjna realizacja wybranych algorytmów – 5 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
37.	Algorytm obliczania silni	Wie, na czym polega rekurencja. Podaje przykład definicji rekurencyjnej z matematyki i przykłady zjawisk rekurencyjnych z życia codziennego.
Wie, co to jest stos w informatyce.
Zna rekurencyjną definicję silni liczby naturalnej n.
Wie, kiedy dana procedura lub funkcja jest rekurencyjna.
Zapisuje rekurencyjną realizację algorytmu obliczania silni w wybranym języku programowania.	Rozumie dokładnie technikę rekurencji (znaczenie stosu).
Potrafi omówić na przykładzie sposób definiowania i wywoływania funkcji rekurencyjnej. 
Potrafi ocenić, kiedy warto stosować iterację, a kiedy rekurencję.
Wie, w jaki sposób zapisać rekurencyjną realizację algorytmu obliczania silni w dwóch językach programowania.	Ttemat 6. z podręcznika (str. 89-92);
ćwiczenia 1-3 (str. 89-92);
zadanie domowe
pytania 1-3 (str. 95);
zadanie 1. (str. 95);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
6) ocenia własności rozwiązania algorytmicznego (komputerowego), np. zgodność ze specyfikacją, efektywność działania;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
9) stosuje rekurencję w prostych sytuacjach problemowych;
11) opisuje podstawowe algorytmy 
i stosuje: a)  algorytmy na liczbach całkowitych – […] rekurencyjna realizacja algorytmu Euklidesa, […] rekurencyjne obliczanie wartości liczb Fibonacciego;
c) algorytmy numeryczne – obliczanie wartości wielomianu za pomocą schematu Hornera;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne 
i warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia 
i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
38.	Algorytm Euklidesa – realizacja rekurencyjna	Zna rekurencyjną realizację algorytmu Euklidesa w wersji z odejmowaniem.
Zapisuje rekurencyjną realizację algorytmu Euklidesa w wersji z odejmowaniem w wybranym języku programowania.	Zapisuje rekurencyjną realizację algorytmu Euklidesa w wersji z dzieleniem w wybranym języku programowania.
Korzysta samodzielnie z dodatkowej literatury fachowej.	Temat 6. z podręcznika (str. 92-93);
ćwiczenie 4. (str. 93);
dla zainteresowanych
zadanie 4. (str. 95);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
39.	Liczby Fibonacciego i Schemat Hornera – realizacja rekurencyjna	Zna definicję rekurencyjną funkcji obliczającej liczby Fibonacciego.
Zapisuje rekurencyjną realizację algorytmu obliczania liczb Fibonacciego w wybranym języku programowania.
Zna definicję rekurencyjną funkcji obliczającej wartość wielomianu 
n-tego stopnia według schematu Hornera.
Potrafi omówić sposób obliczenia wartości wielomianu czwartego stopnia dla x = k według schematu Hornera.
Wskazuje różnicę między rekurencją a iteracją.	Zapisuje rekurencyjną realizację algorytmu obliczania wartości wielomianu n-tego stopnia według schematu Hornera.	Temat 6. z podręcznika (str. 93-94);
ćwiczenia 5. i 6. (str. 93-94);
zadanie domowe
pytania 4. i 5. (str. 95);
dla zainteresowanych 
zadanie 5. (str. 95);

Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
40-41	Rozwiązywanie zadań	Pisze programy, stosując rekurencyjne definicje poznanych algorytmów.
Potrafi zamienić wybrany algorytm zapisany iteracyjnie na postać rekurencyjną. 	Zna trudniejsze algorytmy, np. trwałego małżeństwa, problem ośmiu hetmanów, szukanie wzorca w tekście. Potrafi zapisać je w różnych notacjach (również w języku programowania wysokiego poziomu).
Rozwiązuje przykładowe zadania z olimpiady informatycznej.	Temat 6. z podręcznika (str. 89-95);
zadania 2. i 3. (str. 95);
dla zainteresowanych
zadania 6. i 7. (str. 95);		

Rozdział I Podstawy algorytmiki i programowania	

Temat 7. Algorytmy sortowania i elementy analizy algorytmów – 9 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
42.	Sortowanie przez wybór	Zna technikę sortowania przez wybór.
Testuje listę kroków algorytmu sortowania przez wybór dla wybranych danych. Zapisuje ten algorytm w postaci programu komputerowego. Dobiera odpowiednie struktury danych. Wczytuje dane do tablicy. Definiuje odpowiednie procedury lub funkcje.	Samodzielnie prezentuje algorytm sortowania przez wybór.
Podaje przykłady zastosowania algorytmu sortowania przez wybór w życiu codziennym.	Temat 7 z podręcznika (str. 96-98);
ćwiczenia 1. i 2. (str. 97-98);
zadanie 1. (str. 110);
zadanie domowe
pytanie 1. (str. 109);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń: 
2) stosuje podejście algorytmiczne do rozwiązywania problemu;
4) dobiera efektywny algorytm do rozwiązania sytuacji problemowej 
i zapisuje go w wybranej notacji;
5) posługuje się podstawowymi technikami algorytmicznymi;
6) ocenia własności rozwiązania algorytmicznego (komputerowego), np. zgodność ze specyfikacją, efektywność działania;
7) opracowuje i przeprowadza wszystkie etapy prowadzące do otrzymania poprawnego rozwiązania problemu: od sformułowania specyfikacji problemu po testowanie rozwiązania;
11) opisuje podstawowe algorytmy 
i stosuje: 
b) algorytmy wyszukiwania 
i porządkowania (sortowania) –algorytmy sortowania ciągu liczb (bąbelkowy, przez wybór);
16) opisuje własności algorytmów na podstawie ich analizy;
17) ocenia zgodność algorytmu ze specyfikacją problemu;
18) oblicza liczbę operacji wykonywanych przez algorytm;
19) szacuje wielkość pamięci potrzebnej do komputerowej realizacji algorytmu;
20) bada efektywność komputerowych rozwiązań problemów;
21) przeprowadza komputerową realizację algorytmu i rozwiązania problemu;
22)  sprawnie posługuje się zintegrowanym środowiskiem programistycznym przy pisaniu i uruchamianiu programów;
23) stosuje podstawowe konstrukcje programistyczne w wybranym języku programowania, instrukcje iteracyjne 
i warunkowe, rekurencję, funkcje i procedury, instrukcje wejścia 
i wyjścia, poprawnie tworzy strukturę programu;
26) ocenia poprawność komputerowego rozwiązania problemu na podstawie jego testowania;	
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
43.	Sortowanie bąbelkowe	Wie, na czym polega sortowanie bąbelkowe.
Testuje listę kroków algorytmu sortowania bąbelkowego dla wybranych danych. Zapisuje ten algorytm w postaci programu komputerowego. Dobiera odpowiednie struktury danych. Definiuje odpowiednie procedury lub funkcje.	Stosuje algorytm sortowania bąbelkowego do rozwiązywania różnych zadań, np. uporządkowania malejąco wszystkich dzielników liczby p.	Temat 7. z podręcznika (str. 98-99);
ćwiczenie 3. (str. 99);
zadania 2. i 5. (str. 110);
zadanie domowe
pytania 2-5 (str. 109);
dla zainteresowanych
zadanie 12. (str. 110);		
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
44.	Sortowanie pozycyjne	Omawia, korzystając z przygotowanych pomocy dydaktycznych, algorytm sortowania pozycyjnego.
	Przedstawia algorytm sortowania pozycyjnego w postaci listy kroków. 
Zapisuje algorytm sortowania pozycyjnego w postaci programu komputerowego.	Temat 7. z podręcznika (str. 99-100);
ćwiczenie 4. (str. 100);
zadania 3. i 4. (str. 110);
zadanie domowe
pytanie 6. (str. 110);
dla zainteresowanych
zadanie 11. (str. 110);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
45.	Poprawność i skończoność algorytmów	Zna i omawia własności algorytmów.
Potrafi przeanalizować przebieg algorytmu zapisanego w postaci listy kroków lub w postaci schematu blokowego dla przykładowych danych i ocenić w ten sposób jego poprawność.
Określa liczbę prostych działań zawartych w algorytmie.	Potrafi samodzielnie ocenić poprawność i skończoność wybranych algorytmów.
Korzysta samodzielnie z dodatkowej literatury fachowej.	Temat 7. z podręcznika (str. 101-105;
ćwiczenia 5. i 6. (str. 103-105);
zadanie domowe
pytania 7. i 8. (str. 110);
zadanie 6. (str. 110);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
46-47	Złożoność obliczeniowa i efektywność algorytmów	Rozumie, co to jest złożoność czasowa algorytmu i potrafi określić liczbę operacji wykonywanych na elementach zbioru w wybranym algorytmie sortowania.
Rozróżnia złożoność czasową i pamięciową.
Wie, jak ocenić złożoność pamięciową algorytmu.
Potrafi porównać złożoność obliczeniową różnych algorytmów tego samego zadania dla tych samych danych.
Wie, kiedy algorytm jest efektywny.	Określa złożoność czasową i pamięciową wybranych algorytmów. Zna odpowiednie wzory.
Określa efektywność algorytmów.	Temat 7. z podręcznika (str. 105-109);
ćwiczenia 7-11 (str. 106-109);
zadanie domowe
pytania 9. i 10. (str. 110);
zadanie 7. (str. 110);
dla zainteresowanych
zadanie 14a i 14b (str. 110);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
48-49	Rozwiązywanie zadań	Sprawdza poznane własności algorytmów, rozwiązując zadania.	Rozwiązuje przykładowe zadania z olimpiady informatycznej.	Temat 7. z podręcznika (str. 96-110);
zadania 8-10 (str. 110);
dla zainteresowanych
zadanie 13. i 14c (str. 110);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
50.	Sprawdzian			Tematy 5-7 z podręcznika;
przykładowy sprawdzian z CD dla nauczyciela lub test elektroniczny ze strefy nauczyciela nauczyciel.migra.pl 		

Rozdział II Komputer i sieci komputerowe	

Temat 8. Reprezentacja danych w komputerze – 5 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
51-52	Wprowadzenie do pozycyjnych systemów liczbowych. System dwójkowy	Zna pojęcie systemu pozycyjnego. 
Wyjaśnia, czym jest system binarny.
Potrafi obliczyć wartość dziesiętną liczby zapisanej w systemie dwójkowym.
Potrafi wyznaczyć rozwinięcie dwójkowe liczby dziesiętnej.
Oblicza wartość dziesiętną liczby zapisanej w systemach czwórkowym, piątkowym.	Oblicza wartość dziesiętną liczby zapisanej w dowolnym systemie liczbowym.
Potrafi napisać program (w wersji iteracyjnej) obliczający wartość dziesiętną wprowadzonej z klawiatury liczby dwójkowej.	Temat 8. z podręcznika (str. 112-115);
ćwiczenia 1-3 (str. 114-115);
zadania 1. i 2. (str. 119);
dla zainteresowanych 
zadanie 7. (str. 19);
zadanie domowe
pytania 1-6 (str. 119);
zadanie 3. (str. 119);	1. Posługiwanie się komputerem i jego oprogramowaniem, korzystanie z sieci komputerowej. Uczeń: 
1) przedstawia sposoby reprezentowania różnych form informacji w komputerze: liczb, znaków […];
5. Rozwiązywanie problemów 
i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
11) opisuje podstawowe algorytmy i stosuje: 
a) algorytmy na liczbach całkowitych, np. reprezentacja liczb w dowolnym systemie pozycyjnym, w tym 
w dwójkowym i szesnastkowym;
	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
53-54	System szesnastkowy i reprezentacja znaków	Zna system szesnastkowy i potrafi wykonać konwersję liczb dziesiętnych na liczby w systemie szesnastkowym i odwrotnie. Zna zależność między systemem binarnym i szesnastkowym.
Potrafi wykonać dowolną konwersję pomiędzy systemem dziesiętnym, dwójkowym i szesnastkowym.
Wie, w jaki sposób reprezentowane są znaki w komputerze.	Potrafi napisać program realizujący algorytm umożliwiający zamianę liczb z systemu szesnastkowego na dziesiętny i odwrotnie.
Korzystając z dodatkowej literatury, wyjaśnia, w jaki sposób prezentowane są znaki w komputerze.	Temat 8. z podręcznika (str. 115-118);
ćwiczenia 4-9 (str. 118);
dla zainteresowanych 
zadanie 10. (str. 119);
zadanie domowe
pytanie 7. (str. 119);
zadanie 5. (str. 119);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
55.	Rozwiązywanie zadań	Potrafi wykonać dowolną konwersję pomiędzy systemem dziesiętnym, dwójkowym i szesnastkowym.
Potrafi napisać program obliczający wartość dziesiętną liczby dwójkowej.	Potrafi napisać program (w wersji rekurencyjnej) realizujący algorytm zamiany liczby dziesiętnej na postać binarną.	Temat 8. z podręcznika (str. 112-119);
zadania 4. i 6. (str. 119);
dla zainteresowanych 
zadania 8. i 9. (str. 119);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział II Komputer i sieci komputerowe	

Temat 9. Kompresja i szyfrowanie danych – 6 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
56-57	Algorytmy kompresji stratnej i bezstratnej	Rozumie, na czym polega kompresja danych i w jakim celu się ją wykonuje. Wie, czym jest współczynnik kompresji. Potrafi go policzyć.
Omawia rodzaje kompresji. Podaje przykłady algorytmów kompresji stratnej i bezstratnej. Omawia algorytm statyczny i słownikowy. Wyjaśnia różnicę pomiędzy tymi algorytmami. Stosuje algorytm słownikowy do kompresji ciągu znaków. Koduje tekst, używając alfabetu Morse’a.	Wyszukuje dodatkowe informacje na temat kompresji danych. Omawia inne algorytmy kompresji. Potrafi zapisać wybrany algorytm kompresji w postaci programu. Zapoznaje się samodzielnie z kodem Huffmana i pokazuje na przykładzie jego zastosowanie.	Temat 9. z podręcznika (str. 120-124);
ćwiczenia 1-3 (str. 123-124);
zadanie domowe
pytania 1-4 (str. 129);
dla zainteresowanych 
zadania 7. i 9a. (str. 129);	5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
11) opisuje podstawowe algorytmy i stosuje: 
e) algorytmy kompresji i szyfrowania, np.: kody znaków o zmiennej długości, np. alfabet Morse'a, kod Huffmana, szyfr Cezara, szyfr przestawieniowy, szyfr z kluczem jawnym (RSA), wykorzystanie algorytmów szyfrowania, np. w podpisie elektronicznym; 
2. Wyszukiwanie, gromadzenie, selekcjonowanie, przetwarzanie 
i wykorzystywanie informacji, współtworzenie zasobów w sieci, korzystanie z różnych źródeł 
i sposobów zdobywania informacji. Uczeń: 
5) opisuje mechanizmy związane 
z bezpieczeństwem danych: szyfrowanie, klucz, certyfikat, zapora ogniowa.	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem; ćwiczenia.

		
58-59	Algorytmy szyfrowania	Wie, czym jest szyfrowanie danych. 
Wymienia przykładowe algorytmy szyfrowania. 
Omawia algorytmy szyfrowania: szyfr podstawieniowy i przestawieniowy.
Potrafi zaszyfrować i odszyfrować prosty tekst.	Wyszukuje dodatkowe informacje na temat szyfrowania danych. Omawia inne algorytmy szyfrowania. Potrafi zapisać wybrany algorytm szyfrowania w postaci programu. 
Omawia, czym się zajmuje stenografia, samodzielnie wyszukując informacje na ten temat. Wyjaśnia, w jaki sposób tworzy się podpis elektroniczny.	Temat 9. z podręcznika (str. 124-128);
ćwiczenia 4. i 5. (str. 125-127);
zadanie 1. (str. 129);
zadanie domowe
pytania 5-8 (str. 129);
zadanie 2. (str. 129);
dla zainteresowanych 
zadania 8. i 9b (str. 129);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem; ćwiczenia; praca w grupach (każda grupa opracowuje inne zagadnienie).		
60-61	Rozwiązywanie zadań	Przedstawia szyfrowanie Vigenère’a w arkuszu kalkulacyjnym. 
Pisze w wybranym języku programowania program umożliwiający zaszyfrowanie bądź odszyfrowanie szyfrem Cezara tekstu wprowadzonego przez użytkownika.	Potrafi zapisać wybrany algorytm kompresji i szyfrowania w postaci programu. 	Temat 9. z podręcznika (str. 120-129);
zadania 3. i 4. (str. 129);
dla zainteresowanych 
zadania 5. i 6. (str. 129);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział II Komputer i sieci komputerowe	

Temat 10. Komputer i system operacyjny – 3 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
62.	Logiczny model komputera i działanie procesora	Omawia model komputera zgodny z ideą von Neumanna.
Potrafi wymienić i omówić rodzaje aktualnie używanych komputerów.
Rozumie sposób organizacji pamięci komputerowej.
Zna jednostki pamięci, pojemności nośników i programów.
Wyjaśnia, w jaki sposób procesor wykonuje dodawanie liczb.	Korzystając z dodatkowych źródeł, wyszukuje dodatkowe informacje na temat działania komputera.	Temat 10. z podręcznika (str. 130-132);
pytanie 5. (str. 140);
zadanie domowe
pytania 1-4 (str. 140);	1. Posługiwanie się komputerem i jego oprogramowaniem, korzystanie z sieci komputerowej. Uczeń: 
2) wyjaśnia funkcje systemu operacyjnego i korzysta z nich; opisuje różne systemy operacyjne;
4) zapoznaje się z możliwościami nowych urządzeń związanych 
z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, poznaje nowe programy i systemy oprogramowania.	
1.					Formy pracy: dyskusja; praca z podręcznikiem; ćwiczenia; prezentacje uczniowskie.		
63-64	Systemy operacyjne	Wymienia i omawia popularne systemy operacyjne: Microsoft Windows, Unix, Linux, Mac Os. Porównuje cechy tych systemów operacyjnych.
Omawia przykładowe systemy operacyjne dla urządzeń mobilnych.
Samodzielnie zapoznaje się z możliwościami nowych urządzeń związanych z TIK.	Omawia szczegółowo system Linux, porównując go do systemu Microsoft Windows.
Korzystając z dodatkowych źródeł, omawia kierunek rozwoju systemów operacyjnych.
Korzystając z dodatkowych źródeł, omawia najnowsze osiągnięcia dotyczące systemów operacyjnych stosowanych w urządzeniach mobilnych.	Temat 10. z podręcznika (str. 133-139);
ćwiczenie 1. (str. 134);
zadanie domowe
pytania 6-9 (str. 140);
dla zainteresowanych 
pytania 10-15 (str. 140);		
				Formy pracy: dyskusja; praca z podręcznikiem; praca w grupach (każda grupa opracowuje inne zagadnienie 
w postaci prezentacji).		

Rozdział II Komputer i sieci komputerowe	

Temat 11. Sieci komputerowe – 4 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
65.	Terminologia sieciowa i warstwowy model sieci	Swobodnie posługuje się terminologią sieciową.
Omawia podstawowe klasy i topologie sieciowe. Potrafi wymienić urządzenia i elementy sieciowe oraz omówić ich ogólne przeznaczenie. Omawia model warstwowy sieci. Definiuje funkcje i usługi poszczególnych warstw modelu warstwowego sieci. 
Zna znaczenie protokołu w sieciach (w tym TCP/IP). 	Korzystając z fachowej literatury i innych źródeł, omawia szczegółowo model warstwowy sieci.	Temat 11. z podręcznika (str. 141-144);
zadanie domowe
pytanie 1. (str. 152);	1. Posługiwanie się komputerem i jego oprogramowaniem, korzystanie z sieci komputerowej. Uczeń: 
3) przedstawia warstwowy model sieci komputerowych, określa ustawienia sieciowe danego komputera i jego lokalizacji w sieci, opisuje zasady administrowania siecią komputerową 
w architekturze klient-serwer, prawidłowo posługuje się terminologią sieciową korzysta z usług w sieci komputerowej, lokalnej i globalnej, związanych z dostępem do informacji, wymianą informacji i komunikacją;
4) zapoznaje się z możliwościami nowych urządzeń związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, poznaje nowe programy i systemy oprogramowania.
3. Komunikowanie się za pomocą komputera i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Uczeń: 
1) wykorzystuje zasoby i usługi sieci komputerowych w komunikacji z innymi użytkownikami, w tym do przesyłania 
i udostępniania danych;
2) bierze udział w dyskusjach w sieci (forum internetowe, czat).	
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem; dyskusja, praca w grupach, prezentacje uczniowskie.		
66-67	Określanie ustawień sieciowych danego komputera i jego lokalizacji w sieci	Zna schemat działania sieci komputerowych. 
Zna cechy systemu działającego w szkolnej pracowni. 
Omawia ogólnie określanie ustawień sieciowych danego komputera i jego lokalizacji w sieci (podsieci IPv4, protokół DHPC, DNS, TCP).
Omawia strukturę adresu domenowego.
Wie, co określa maska podsieci.	Charakteryzuje różne systemy sieciowe i dokonuje ich analizy porównawczej. 
Rozumie i wyjaśnia sposób wyznaczania adresu podsieci na podstawie adresu IP i maski podsieci oraz sposób wyznaczania adresów hostów 
w podsieci.	Temat 11. z podręcznika (str. 144-149);
ćwiczenia 1-3 (str. 146-147);
zadania 1. i 2. (str. 152);
zadanie domowe
pytania 2-6 (str. 152);
dla zainteresowanych 
zadanie 4. (str. 152);		
				Formy pracy: wprowadzenie; praca z podręcznikiem; dyskusja, ćwiczenia; praca w grupach.		
68.	Zasady administrowania siecią komputerową w architekturze „klient-serwer"	Potrafi (z pomocą nauczyciela) zrealizować małą sieć komputerową – skonfigurować jej składniki, udostępnić pliki, dyski, drukarki, dodać użytkowników.	Potrafi samodzielnie zrealizować małą sieć komputerową – skonfigurować jej składniki, udostępnić pliki, dyski, drukarki, dodać użytkowników.	temat 11. z podręcznika (str. 150-152);
zadanie 3. (str. 152);
zadanie domowe
pytanie 7. (str. 152);
Formy pracy: praca z podręcznikiem; dyskusja, ćwiczenia; praca w grupach.		

Rozdział II Komputer i sieci komputerowe	

Temat 12. Zadania projektowe – 5 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
69-70	Przygotowanie projektu. Wybrane normy etyczne i prawne dotyczące TIK	Omawia etapy pracy nad projektem i bierze aktywny udział w pracy grupowej jako członek zespołu. Pełni funkcję koordynatora w grupie.
Omawia wybrane normy etyczne i prawne, m.in. dotyczące korzystania z cudzych materiałów.
Omawia zagadnienia bezpieczeństwa i ochrony danych oraz informacji w komputerze i w sieciach komputerowych (rodzaje zagrożeń, sposoby ochrony).	Korzystając z dodatkowych źródeł i odpowiednich ustaw, zapoznaje się z dodatkowymi przepisami prawa dotyczącymi TIK i prezentuje je przed całą klasą.
Przygotowuje indywidualny projekt na wybrany przez siebie temat.	Temat 12. z podręcznika (str. 153-156);
zadania projektowe 1-3 (str. 154-156);	6. Uczeń wykorzystuje komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy i umiejętności
 z różnych dziedzin: 
1) opracowuje indywidualne i zespołowe projekty przedmiotowe i międzyprzedmiotowe z wykorzystaniem metod i narzędzi informatyki;
2) korzysta z zasobów edukacyjnych udostępnianych na portalach przeznaczonych do kształcenia na odległość.
7. Uczeń wykorzystuje komputer i technologie informacyjno-komunikacyjne do rozwijania swoich zainteresowań, opisuje zastosowania informatyki, ocenia zagrożenia i ograniczenia, docenia aspekty społeczne rozwoju i zastosowań informatyki: 
1) opisuje najważniejsze elementy procesu rozwoju informatyki i technologii informacyjno-komunikacyjnych;
2) wyjaśnia szanse i zagrożenia dla rozwoju społecznego i gospodarczego oraz dla obywateli, związane z rozwojem informatyki i technologii informacyjno-komunikacyjnych;
3) stosuje normy etyczne i prawne związane z rozpowszechnianiem programów komputerowych, bezpieczeństwem i ochroną danych oraz informacji w komputerze i w sieciach komputerowych;
4) omawia zagadnienia przestępczości komputerowej, 
w tym piractwo komputerowe, nielegalne transakcje w sieci;
5) przygotowuje się do świadomego wyboru kierunku i zakresu dalszego kształcenia informatycznego.
3. Komunikowanie się za pomocą komputera i technologii informacyjno-komunikacyjnych. Uczeń: 
1) wykorzystuje zasoby i usługi sieci komputerowych 
w komunikacji z innymi użytkownikami, w tym do przesyłania i udostępniania danych;
2) bierze udział w dyskusjach w sieci (forum internetowe, czat).	
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem; praca w grupach; dyskusja, debata ZA i PRZECIW.		
71-72	Rozwój informatyki i TIK oraz związane z tym szanse i zagrożenia	Omawia najważniejsze elementy procesu rozwoju informatyki i technologii informacyjno-komunikacyjnych.
Omawia szanse i zagrożenia związane z rozwojem informatyki i TIK, m.in.: uzależnienie od komputera i Internetu.	Przygotowuje analizę porównawczą, pokazującą na przestrzeni lat rozwój informatyki, w tym sieci komputerowych oraz multimediów.
Wskazuje tendencje 
w rozwoju informatyki i jej zastosowań, dostrzegając przeobrażenia w tej dziedzinie w kraju i na świecie.	Temat 12. z podręcznika (str. 156-158);
zadania projektowe 4-6 (str. 156-158);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem; praca 
w grupach; dyskusja, debata ZA i PRZECIW.		
73.	Sprawdzian			Tematy 8-12 z podręcznika;
przykładowy sprawdzian z CD dla nauczyciela lub test elektroniczny ze strefy nauczyciela nauczyciel.migra.pl 	Treści podstawy programowej dla tematów 8-12.	

Rozdział III Opracowywanie informacji za pomocą komputera	

Temat 13. Algorytmy i zależności funkcyjne w arkuszu kalkulacyjnym – 6 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
74-75	Algorytmy w arkuszu kalkulacyjnym	Zapisuje w arkuszu kalkulacyjnym algorytm liniowy i z warunkami, 
w tym z warunkami zagnieżdżonymi.
Stosuje wybrane funkcje arkusza kalkulacyjnego.
Potrafi zrealizować iterację (w tym pętlę zagnieżdżoną) w arkuszu kalkulacyjnym.	Potrafi przedstawić w arkuszu kalkulacyjnym algorytm rozwiązywania układu równań liniowych metodą wyznaczników.	Temat 13. z podręcznika (str. 160-165);
ćwiczenia 1-7 (str. 161-164);
zadanie domowe
pytania 1-3 (str. 174);
zadania 1. i 2. (str. 174);
dla zainteresowanych
zadanie 8. (str. 174);	4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. Uczeń: 
4) wykorzystuje arkusz kalkulacyjny do obrazowania zależności funkcyjnych i do zapisywania algorytmów.
5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
25) dobiera właściwy program użytkowy lub samodzielnie napisany program do rozwiązywanego zadania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
76-77	Zastosowanie algorytmów iteracyjnych w rysowaniu fraktali	Wie, czym jest fraktal i w jaki sposób się go tworzy. Podaje przykłady fraktali.
Zna możliwości zastosowania algorytmów iteracyjnych w rysowaniu fraktali, m.in.: śnieżynki Kocha, dywanu i trójkąta Sierpińskiego.	Wie, w jaki sposób narysować paprotkę Barnsleya w arkuszu kalkulacyjnym.
Korzystając z Internetu i innych źródeł, wyszukuje dodatkowe informacje na temat geometrii fraktalnej, m.in. dotyczące jej zastosowań.	Temat 13. z podręcznika (str. 165-170 i 175);
ćwiczenia 8-11 (str. 166-170);
zadanie domowe
pytanie 4. (str. 174);
zadanie 3. (str. 174);
dla zainteresowanych
zadanie 9. (str. 174);		
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia; praca w grupach, prezentacje uczniowskie.		
78-79	Prezentacja zależności funkcyjnych w arkuszu kalkulacyjnym	Rysuje wykres funkcji liniowej i kwadratowej.
Rysuje wykres wybranej funkcji trygonometrycznej.
Dobiera odpowiedni typ wykresu do prezentowanych danych.	Potrafi samodzielnie zobrazować wybraną zależność funkcyjną w arkuszu kalkulacyjnym. 	Temat 13. z podręcznika (str. 170-174);
ćwiczenia 12-17 (str. 171-173);
zadanie domowe
pytania 5-7 (str. 174);
zadania 4-7 (str. 174);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział III Opracowywanie informacji za pomocą komputera	

Temat 14. Wprowadzenie do multimediów – 4 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
80.	Klasyfikacja urządzeń multimedialnych i reprezentacja obrazu 
w komputerze	Klasyfikuje urządzenia multimedialne, wymienia przykładowe nazwy, określa ogólnie przeznaczenie tych urządzeń.
Definiuje pojęcie komputer multimedialny, omawia cechy komputera multimedialnego.
Posługuje się sprawnie wybranymi urządzeniami multimedialnymi.
Zna różne możliwości komputera w zakresie edycji obrazu, dźwięku, animacji i wideo. 
Omawia modele barw. Zna pojęcia: RGB i CMYK.
Omawia formaty plików grafiki bitmapowej i wektorowej.	Korzystając z Internetu i innych źródeł, wyszukuje dodatkowe informacje na temat urządzeń multimedialnych, modeli braw, grafiki rastrowej i wektorowej.
Wyszukuje informacje 
o najnowszych urządzeniach multimedialnych.	Temat 14. z podręcznika (str. 176-180);
ćwiczenia 1. i 2. (str. 179);
zadanie domowe
pytania 1-6 (str. 185);	4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. Uczeń: 
1) opisuje podstawowe modele barw i ich zastosowanie;
2) określa własności grafiki rastrowej i wektorowej oraz charakteryzuje podstawowe formaty plików graficznych, tworzy i edytuje obrazy rastrowe i wektorowe z uwzględnieniem warstw i przekształceń;
3) przetwarza obrazy i filmy, np.: zmienia rozdzielczość, rozmiar, model barw, stosuje filtry;
5. Rozwiązywanie problemów 
i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
25) dobiera właściwy program użytkowy lub samodzielnie napisany program do rozwiązywanego zadania;
6. Uczeń wykorzystuje komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy i umiejętności z różnych dziedzin: 
1) opracowuje indywidualne 
i zespołowe projekty przedmiotowe i międzyprzedmiotowe 
z wykorzystaniem metod i narzędzi informatyki;	
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem; ćwiczenia; praca w grupach; prezentacje uczniowskie.		
81.	Reprezentacja dźwięku i obrazów ruchomych w komputerze	Wie, w jaki sposób jest prezentowany dźwięk w komputerze.
Omawia formaty plików dźwiękowych: „Wave”, MP3, MIDI.
Wyjaśnia, w jaki sposób jest prezentowany w komputerze obraz ruchomy.
Wie, czym są i do czego służą kodeki. 	Korzystając z Internetu i innych źródeł, wyszukuje dodatkowe informacje na temat reprezentacji obrazów ruchomych. 	Temat 14. z podręcznika (str. 180-183);
ćwiczenia 3-6 (str. 181-183);
zadanie domowe
pytania 7. i 8. (str. 185);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem; ćwiczenia; praca w grupach; prezentacje uczniowskie.		
82-83	Opracowywanie filmu w programach komputerowych	Zna podstawowe możliwości wybranego programu do opracowywania filmu.
Potrafi, korzystając z gotowego pliku wideo, wykonać proste operacje, tj.  podzielić film na fragmenty, przyciąć film, dodać efekty.	Korzystając z Pomocy i innych źródeł, poznaje możliwości programów do opracowywania filmów. 
Przygotowuje własne projekty filmów, wykorzystując różne możliwości wybranego programu. 	Temat 14. z podręcznika (str. 183-185);
ćwiczenie 7. (str. 184);
zadanie 3. (str. 185);
zadanie domowe
zadania 1. i 2. (str. 185);
dla zainteresowanych
zadania 4. i 5. (str. 185);		
1.					Formy pracy: praca z podręcznikiem; ćwiczenia; praca w grupach; prezentacje uczniowskie.		

Rozdział III Opracowywanie informacji za pomocą komputera	

Temat 15. Tworzenie i edytowanie obrazów rastrowych – 6 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
84.	Stosowanie podstawowych narzędzi programu Adobe Photoshop	Zna podstawowe możliwości wybranych programów do edycji obrazu rastrowego i wektorowego.
Potrafi stosować różne narzędzia malarskie i korekcyjne oraz wybrać odpowiedni tryb ich pracy.	Samodzielnie zapoznaje się z programami do obróbki grafiki rastrowej. 
Tworzy obrazy, wykorzystując różne możliwości programów.	Temat 15. z podręcznika (str. 186-190);
ćwiczenia 1-4 (str. 189-190);
dla zainteresowanych 
ćwiczenie 5. (str. 190);
zadanie domowe
zadanie 2. (str. 198);	4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. Uczeń: 
1) opisuje podstawowe modele barw i ich zastosowanie;
2) określa własności grafiki rastrowej i wektorowej oraz charakteryzuje podstawowe formaty plików graficznych, tworzy i edytuje obrazy rastrowe i wektorowe z uwzględnieniem warstw i przekształceń;
3) przetwarza obrazy i filmy, np.: zmienia rozdzielczość, rozmiar, model barw, stosuje filtry;
5. Rozwiązywanie problemów i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
25) dobiera właściwy program użytkowy lub samodzielnie napisany program do rozwiązywanego zadania;
6. Uczeń wykorzystuje komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy i umiejętności z różnych dziedzin: 
1) opracowuje indywidualne 
i zespołowe projekty przedmiotowe i międzyprzedmiotowe 
z wykorzystaniem metod i narzędzi informatyki;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
85.	Wybór fragmentów obrazu oraz praca z maskami	Wykonuje ćwiczenia z maskami. Wybiera fragmenty obrazu.
Korzysta z różnych narzędzi selekcji obrazu, samodzielnie poznając ich możliwości.
Wykonuje operacje na obszarach selekcji, m.in.: wycinanie, kopiowanie, kadrowanie, obrysowywanie.	Korzystając z Pomocy i innych źródeł, poznaje możliwości programów graficznych.	Temat 15. z podręcznika (str. 190-192);
ćwiczenie 6. (str. 191);
zadania 1.i 3. (str. 198);
dla zainteresowanych 
zadanie 4. (str. 198);
zadanie domowe
pytania 1-3 (str. 198);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
86.	Operacje na barwach	Zna pojęcia: histogram, krzywa barw.
Potrafi wykonać proste modyfikacje barw: zmianę jasności, odwracanie kolorów, zmianę nasycenia, odcieni kolorów. 
Operuje na kanałach barw.
Używa krzywej jasności i funkcji histogramu.	Korzystając z Pomocy i innych źródeł, poznaje dodatkowe możliwości programu w zakresie wykonywania operacji na barwach.	Temat 15. z podręcznika (str. 192-194);
ćwiczenia 7-10 (str. 193-194);
zadanie domowe
pytania 4. i 5. (str. 198);		
				Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
87-88	Przekształcenia geometryczne, filtry i narzędzie klonowania	Wykonuje przekształcenia obrazu (obroty, odbicia), tworząc obrazy w grafice rastrowej.
Stosuje filtry, m.in. poprawia ostrość obrazu, wykonuje efekt zamglenia, usuwa szumy.
Korzysta z narzędzia klonowania.	Wyszukuje w Internecie dodatkowe informacje na temat korzystania z filtrów w programie Photoshop. 	Temat 15. z podręcznika (str. 194-195);
ćwiczenia 11-13 (str. 194-195);
zadania 5-7 i 9. (str. 199);
zadanie domowe
pytania 6-8 (str. 198);
zadania 8. i 12. (str. 199); 
dla zainteresowanych 
zadanie 13. (str. 199);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
89.	Praca z warstwami obrazu i fotomontaże	Wie, na czym polega praca z warstwami. Wykonuje rysunki, korzystając z warstw.
Potrafi tworzyć przykładowe fotomontaże.	Przygotowuje grafikę do własnej strony internetowej lub prezentacji multimedialnej.
Uczestniczy w konkursach dotyczących grafiki komputerowej.
Wyszukuje w Internecie informacje na temat tworzenia zdjęć panoramicznych.	Temat 15. z podręcznika (str. 196-198);
ćwiczenia 14. i 15 (str. 196-197);
zadanie 10. (str. 199);
zadanie domowe
pytania 9. i 10. (str. 198);
zadanie 11. (str. 199); 
dla zainteresowanych 
zadanie 14. (str. 199);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział III Opracowywanie informacji za pomocą komputera	

Temat 16. Opracowywanie grafiki wektorowej – 6 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
90-91	Tworzenie obrazu w programie Inkscape	Zna podstawowe możliwości wybranego programu do edycji obrazu rastrowego.
Tworzy rysunki składające się z figur geometrycznych. 
Korzystając z Pomocy, sprawdza, co określają parametry poszczególnych narzędzi. 
Wie, czym są krzywe Béziera i rysuje je.	Samodzielnie zapoznaje się z programami do obróbki grafiki wektorowej. 
Tworzy obrazy, wykorzystując różne możliwości programów.	Temat 16. z podręcznika (str. 200-205);
ćwiczenia 1-7 (str. 201-205);
zadanie domowe
pytania 1-5 (str. 208-209);
zadanie 1. (str. 209);
dla zainteresowanych 
zadanie 10. (str. 209);	4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. Uczeń: 
1) opisuje podstawowe modele barw 
i ich zastosowanie;
2) określa własności grafiki rastrowej 
i wektorowej oraz charakteryzuje podstawowe formaty plików graficznych, tworzy i edytuje obrazy rastrowe i wektorowe z uwzględnieniem warstw i przekształceń;
3) przetwarza obrazy i filmy, np.: zmienia rozdzielczość, rozmiar, model barw, stosuje filtry;
5. Rozwiązywanie problemów 
i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
25) dobiera właściwy program użytkowy lub samodzielnie napisany program do rozwiązywanego zadania;
6. Uczeń wykorzystuje komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy i umiejętności z różnych dziedzin: 
1) opracowuje indywidualne 
i zespołowe projekty przedmiotowe i międzyprzedmiotowe 
z wykorzystaniem metod i narzędzi informatyki;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
92-93	Rysowanie przestrzenne i warstwy 	Tworzy rysunki w perspektywie. Rysuje bryły.
Wie, na czym polega praca z warstwami. 
Wykonuje rysunki, korzystając z warstw.	Korzystając z Pomocy i innych źródeł, poznaje dodatkowe możliwości programów graficznych.
Tworzy rysunki, korzystając z możliwości przenikania warstw.	Temat 16. z podręcznika (str. 205-207);
ćwiczenia 8-12 (str. 206-207);
zadanie domowe
pytania 6. i 7. (str. 209);
zadania 2-5 (str. 209);
dla zainteresowanych 
zadanie 9. (str. 209);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
94-95	Przekształcenia w programie Inkscape	Wykonuje przekształcenia obrazu (obroty, odbicia), tworząc obrazy w grafice wektorowej.	Przygotowuje grafikę do własnej strony internetowej lub prezentacji multimedialnej.
Uczestniczy w konkursach dotyczących grafiki komputerowej.	Temat 16. z podręcznika (str. 207-208);
ćwiczenia 13. i 14. (str. 208);
zadania 6 i 7. (str. 209);
zadanie domowe
pytanie 8. (str. 209);
zadanie 8. (str. 209);
dla zainteresowanych 
zadanie 11. (str. 209);
Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		

Rozdział III Opracowywanie informacji za pomocą komputera	

Temat 17. Opracowywanie tekstu i prezentacji multimedialnych – 5 godz. 	
Lp.	Temat lekcji	Wiedza i umiejętności	Treści, pytania, 
ćwiczenia i zadania z podręcznika,
materiały z CD,
formy pracy na lekcji	Podstawa programowa	
		podstawowe	rozszerzające			
		Uczeń:	Uczeń:			
96.	Recenzja dokumentu tekstowego	Tworzy dokumenty tekstowe, w tym wielostronicowe, stosując poprawnie wszystkie poznane zasady redagowania i formatowania tekstu oraz zasady pracy z tekstem wielostronicowym.
Potrafi korzystać z możliwości śledzenia zmian w dokumencie, wstawiać komentarze, porównywać dokumenty.
Zapisuje dokument tekstowy w formacie PDF.	Samodzielnie odkrywa nowe możliwości edytora tekstu, przygotowując dokumenty tekstowe.
Korzysta z możliwości śledzenia zmian w dokumencie, pracując w grupie kilku osób nad jednym dokumentem.	Temat 17. z podręcznika (str. 210-212);
ćwiczenia 1. i 3. (str. 211-212);
zadanie 2. (str. 216);
zadanie domowe
pytania 1-3 (str. 216);
zadania 1. i 3. (str. 216);	4. Opracowywanie informacji za pomocą komputera, w tym: rysunków, tekstów, danych liczbowych, animacji, prezentacji multimedialnych i filmów. 
6. Uczeń wykorzystuje komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy i umiejętności 
z różnych dziedzin: 
1) opracowuje indywidualne 
i zespołowe projekty przedmiotowe 
i międzyprzedmiotowe 
z wykorzystaniem metod i narzędzi informatyki;
2) korzysta z zasobów edukacyjnych udostępnianych na portalach przeznaczonych do kształcenia na odległość.
5. Rozwiązywanie problemów 
i podejmowanie decyzji z wykorzystaniem komputera, stosowanie podejścia algorytmicznego. Uczeń:
25) dobiera właściwy program użytkowy lub samodzielnie napisany program do rozwiązywanego zadania;	
1.					Formy pracy: wprowadzenie, praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
97-98	Typy prezentacji i ich zastosowanie	Omawia typy prezentacji.
Wyjaśnia różnice w zasadach projektowania prezentacji wspomagającej wystąpienie prelegenta, prezentacji do samodzielnego przeglądania przez odbiorcę oraz prezentacji samouruchamiającej się.
Wybiera temat, przygotowuje scenariusz, wyszukuje oraz tworzy własne materiały (teksty, obrazy, dźwięk). Komponuje układ slajdów i ich animacje.
Zapisuje prezentację w formacie PDF.
Aktywnie współpracuje z grupą przy projektowaniu prezentacji.	Przygotowuje profesjonalnie prezentacje dowolnego typu na wybrany temat. 
Potrafi, korzystając z prezentacji  wspomagającej wystąpienie prelegenta, przeprowadzić profesjonalny pokaz slajdów.	Temat 17. z podręcznika (str. 212-216);
ćwiczenia 4-8 (str. 213-215);
zadanie domowe
pytania 4. i 5. (str. 216);
zadanie 4. (str. 216);
dla zainteresowanych
zadanie 5. (str. 216);

Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
99.	Rozwiązywanie zadań	Przygotowuje prezentacje multimedialne dowolnego typu na wybrany temat, stosując odpowiednie zasady. 	Uczestniczy w konkursach dotyczących przygotowania prezentacji multimedialnych na wybrany temat.	Temat 17. z podręcznika (str. 210-216);
zadania 6. i 7. (str. 216);		
				Formy pracy: praca z podręcznikiem i CD; ćwiczenia.		
100.	Sprawdzian			Tematy 13-17 z podręcznika;
przykładowy sprawdzian z CD dla nauczyciela lub test elektroniczny ze strefy nauczyciela nauczyciel.migra.pl 	Treści podstawy programowej dla tematów 13-17.